جنگ هاي صليبي
در سال 1095 م «پاپ اورين دوم همه مسيحيان اروپايي را مجبور كرد تا عليه تركان مسلمان قيام كنند و شهر اورشيلم (بيت المقدس فعلي) واقع در فلسطين را اشغال كنند. در همان سال، سپاه بزرگي مهيا و رهسپار نخستين جنگ صليبي گرديد. تعداد زيادي از جنگجويان صليبي در طول سفر خطرناك از اروپا تا خاورميانه جان خود را از دست دادند. آنها كه زنده ماندند در سال 1099 م بيت المقدس را تسخير كردند. در بين سالهاي 1099 تا 1250 م، شش جنگ صليبي ديگر رخ داد ولي در هيچ يك از آنها صليبيان موفقيتي به دست نياورند.
1071 م
تركان مسلمان سپاهيان مسيحي امپراتوري بيزانس را در «جنگ منزيكرت»، در تركيه كنوني، شكست دادند. مسلمانان براي تسخير مجدد سرزمين فلسطين به جنگ ادامه دادند و پيروز شدند. و مدتهاي مديدي بيت المقدس را در اختيار خود داشتند.
1095
در «كلرمون»، واقع در فرانسه، پاپ اورين دوم از مردان در خواست مي كند تا سپاهي عليه تركان مسلمان تشكيل دهند و شهر بيت المقدس (اورشليم) را مجددا تسخير كنند.
آوريل 1096
يك راهب فرانسوي به نام پيتر هرميت « پيتر معتكف » هزاران كشاورز را سازماندهي و فرماندهي كرد كه بعدا به اسم سپاه صليبي مردمي معروف شدند.
اگوست 1096
هنگامي كه پيروان پيتر هرميت كه به اندازه كافي مجهز نبودند، به آسياي صغير رسيدند از سوي تركان مسلمان مورد هجوم قرار مي گيرند. در همان سال، سپاهي از شواليه ها و اشراف بعنوان اولين سپاه منظم صليبي از لوپويي واقع در فرانسه، حركت كردند.
ژوئن 1099
بعد از يك سفر زميني خطرناك كه حدودا سه سال طول كشيد، صليبيان به نواحي اطراف بيت المقدس رسيدند.
ژوئيه 1099
بعد از يك محاصره كوتاه، صليبيان بيت المقدس را تسخير مي كنند. آنها اهالي شهر را قتل عام كردند. آنها مسلمانان و يهوديان را با هم كشتند. يهودياني كه در كنيسه هاي خود پناه گرفته بودند زنده زنده سوزانده شدند.
1119
صليبيان شهرهاي مسيحي نشين جديد در سرزمين مقدس بنا كردند. دو گروه شواليه جديد به نامهاي تمپلار و هاسپتيالرز ، تشكيل داده شد. اين شواليه ها در عين حال راهب نيز بودند. آنها در مقابل حمله مسلمانان، از مهاجران مسيحي كه به سرزمين مقدس مي آمدند، محافظت مي كردند.
1142
مهاجران از مسيحيان در سرزمين مقدس مستقر مي شوند. آنها شروع به ساخت «قصر شواليه ها» در سوريه كردند. انبارهاي زيرزميني اين قصرهاي با شكوه ، ذخيره غذايي و سلاح را براي يك محاصره پنج ساله در خود جاي مي دادند.
49- 1147
دومين گروه صليبيان، به فرماندهي لوئي هفتم، پادشاه فرانسه و كنرادسوم، پادشاه آلمان، براي تسخير بيت المقدس حركت كردند. بعد از شكست در تسخير شهر مسلمان نشين دمشق، دومين جنگ صليبي تمام شد.
1181
جنگجويي مسلمان به نام «صلاح الدين»، پادشاه مصر مي شود. او يك فرمانده نظامي بسيار ورزيده بود كه سپاه اسلام را متحد كرد.
1187
سپاه صلاح الدين نيروهاي صليبي را در «جنگ حطين» در هم كوبيد. قصرها و پايگاههاي صليبي ها يكي پس از ديگري به دست صلاح الدين افتاد. او بيت المقدس را مجددا تسخير كرد.
92- 1189
سومين گروه صليبيان به رهبري فليپ دوم، انگلستان، در مقابل صلاح الدين قرار مي گيرند و جلوي پيشروي او را مي گيرند، اما نمي توانند بيت المقدس را اشغال كنند. يك قرارداد صلح كه در ارصوف در ارض مقدس امضاء شد. تسلط صليبيان را در طول سواحل تضمين كرد. به زائران اجازه داده شد تا از بيت المقدس (اورشليم) ديدن كنند. ريچارد شيردل در راه بازگشت به انگلستان بوسيله دوك لئوپلد، فرمانرواي اتريش، دستگير و زنداني مي شود. لئوپلد در ازاي آزادي او باج هنگفتي طلب مي كند.
1204
سپاهي كه رهسپار چهارمين جنگ صليبي گرديد، هرگز به ارض مقدس نرسيد، و به جاي آن به قسطنطنيه حمله كرد. قسطنطينه پايتخت امپراتوري مسيحي بيزانس بود. صليبيان شهر را غارت كردند و اهالي شهر را از دم تيغ شمشيرها گذراندند.
1212
در اين سال يك پسر بچه چوپان به نام استفهان، در نزديكي «واندوم» در مركز فرانسه، يك سپاه صليبي از بچه ها را به سمت بيت المقدس فرماندهي و راهنمايي كرد. او اعتقاد داشت كه كودكان مي توانند به جاي زور از عشق براي شكست دادن مسلمانان استفاده كنند ودر حدود 30000 كودك از شهر «مارسي» در جنوب فرانسه، عازم بيت المقدس شدند. تعداد زيادي از كودكان در مسير سفر جان دادند و بعضي از آنها به عنوان برده فروخته شدند.
نتيجه جنگ صليبي كودكان يك فاجعه بود.
22-1217
پنجمين سپاه صليبي در تسخير مصر ناكام مي ماند.
29-1228
ششمين سپاه صليبي، به رهبري امپراتور مقدس روم، فردريك دون، دوباره بيت المقدس را به عنوان بخشي از قرار داد موقت صلح با مسلمانان، اشغال مي كند.
50- 1248
هفتمين سپاه صليبي، به رهبري لوئي چهارم (سن لوئي) پادشاه فرانسه، به مصر حمله مي كند. نتيجه اين جنگ صليبي كه طي آن لوئي چهارم اسير مي گردد، فاجعه آميز بود.
1291
مسلمانان شهر عكا، آخرين منطقه تحت نفوذ صليبيان در ارض مقدس، را فتح مي كنند. اين پيروزي به جنگهاي صليبي پايان بخشيد.
صليبيان با طعم زندگي مرفه و آسايش جديدي كه در سرزمين مقدس چشيده بودند از فلسطين به خانه هايشان در اروپا باز مي گشتند.
لوت (عود)
شواليه هايي كه از جنگ هاي صليبي در خاور ميانه باز مي گشتند، ره آوردهاي فراواني را از سرزمينهاي عربي با خود به اروپا آوردند كه يكي از اين ره آوردها ساز عود مي باشد. موسيقي نواخته شده با ساز عود، در دبار پادشاهان قرون وسطي محبوبيت خاصي به دست آورد.
اهنگ هاي عود روي سيمهاي پنج
جفتي سازعود نواخته مي شد.
شكر و ادويه
در اروپاي قرون وسطي، از عسل براي شيرين كردن غذاها و نوشيدنيها استفاده مي كردند. صليبيان نيشكر را به خانه بردند. قند و شكر به عنوان اشياء گرانبها، در گنجينه ها نگهداري شد و فقط در مناسبتهاي مخصوص مورد استفاده قرار مي گرفت. صليبيان همچنين ادويه جاتي مثل فلفل سياه، دانه هاي خشخاش (تخم خشخاش)، سير و همچنين ميوه هاي خشك شده و ليمو را با خود به اروپا بردند. دولت شهر ونيز ، در شمال ايتاليا، در زمينه واردات مواد غذايي جالب توجه و جديد از خاورميانه شكوفايي خاصي پيدا كرده بود.
بهداشت و طرز لباس پوشيدن
صليبيان همچنين روي زندگي ثروتمندان قرون وسطي اثر گذاشتند. در گرماي سرزمين مقدس، صليبيان لباسهاي سبك تر و گشادتر پوشيدند و دمپايي به پا كردند. در آب و هواي داغ خاورميانه سربازان مجبور بودند بيشتر خود را بشويند، كه اين كار با استفاده از صابونها و عطرهاي محلي صورت مي گرفت. هنگامي كه آنها به خانه هاي خودشان در اروپا بازگشتند، عادت حمام كردن را ادامه دادند. آرايش موهاي اروپايي هم از آرايش موهاي مسلمانان تاثير گرفت. اولين گروه صليبيان موهاي خود را كوتاه نگاه مي داشتند تا كلاه خودهاي خود را به راحتي بر سر بگذارند. صليبيان بعدها به پيروي از شرقيان، موي خود را بلند مي كردند و مجعد مي ساختند و آنرا با حنا رنگ مي كردند.
پارچه هاي بسيار زيبا
پارچه هاي زيباي بافته در سرزمين هاي اسلامي، در اروپاي قرون وسطي با استقبال عمومي روبه رو شد. پارچه هاي نخي نرم، مثل چيت و موصلي وتور بافته شده در غزه را، خانمهاي اروپايي بعنوان مقنعه يا روبند ازكلاههاي زيبايشان مي آويختند. حرير گلدار و خوشرنگ دمشقي، پارچه پر طرفدار ديگري بود كه صليبيان از خاورميانه به ارمغان مي بردند. مسلمانان فرشها و قاليچه هاي رنگي مي بافتند كه صليبيان با خود به كشورشان مي بردند.
قاليچه هاي ايراني
بعد از جنگهاي صليبي فرشها و قاليچه هاي ايراني كف اطاقها ورودي مبلهاي خانه هاي قرون وسطي را پوشاند. پيش از آن براي پوشش كف اتاقها از بوريا استفاده مي شد.
آلات موسيقي
بعد از جنگهاي صليبي، ترويدورها، نغمه سرايان دربار از پادشاهان اروپاي قرون وسطي، آوازهاي خود را با نواي ساز عود Iute همراه ساختند. اين ساز داراي پنج رشته سيم بود و از سرزمينهاي اسلامي به اروپا برده شد.
عينك
صنعتگران مسلمان اطلاعاتي را كه درباره اعضاي بدن انسان داشتند، با تخصص شيشه سازان تركيب كردند وانواع عدسي هاي طبي را براي عينك ساختند. صليبيان از اين تخصص براي ساخت عدسي استفاده كردند و در اوايل قرن چهاردهم، عينكهاي مطالعه با عدسي هاي محدب در يك كارخانه در ونيز ساخته شد.
سفر به بيت المقدس
نخستين گروه از جنگجويان صليبي از راه خشكي به فلسطين سفر كردند. آنها از مجارستان عبور كرده و مستقيم از ميان قسطنطنيه گذشتند و بعد به ارض مقدس (سرزمين فلسطين ) پا گذاشتند. كشتيهاي آنها استحكام لازم را نداشت و قادر به سفر دريايي نبودند. اما بعدا جنگجويان صليبي از راه دريا و از طريق مديترانه به بيت المقدس سفر كردند.
سفر جنگجويان صليبي
سفر به سرزمين مقدس، چه از راه دريا چه از راه خشكي
، طولاني و مخاطره آميز بود. اولين گروه
از جنگجويان صليبي بعد از 3
سال به بيت المقدس رسيدند.
علوم اسلامي
صليبيان علوم اسلامي را در شمال اروپا منتشر ساختند علوم جديدي را كه صليبيان با خود از شرق به اروپا بردند همه چيز را از دريانوردي و فيزيك نور گرفته تا حسابداري و معماري، دستخوش تغيير ساخت. براي مثال، روش شمارش از 0 تا 9 (سيستم دهدهي) كه مسلمانان آنرا از هنديان فرا گرفته بودند، در نتيجه جنگهاي صليبي به اروپا راه يافت . بطور وسيعي مورد استفاده قرار گرفت.
جذام
نتايج جنگهاي صليبي هميشه پر سود نبود. بيماريهايي مانند جذام، مرضي كه روي پوست و اعصاب بيمار اثر نامطلوب مي گذارد، به علت جنگ و عدم رعايت بهداشت شيوع پيدا كرد. اين بيماري شكل ظاهري بيمار را تغيير مي داد و افراد جذامي در جوامع قرون وسطي از جامعه طرد مي شدند. جذاميان فقط مجاز بودند در «جذامي خانه ها» كه در خارج از ديوارهاي شهرها قرار داشتند، سكونت كنند. هنگاميكه افراد جذامي مي خواستند از يك «جذامي خانه» به «جذامي خانه» ديگري بروند، مجبور بودند كه با خود زنگ هايي را حمل كنند و مرتب آن را به صدا در آوردند تا بدينوسيله به ديگران اعلام خطر كنند كه افراد مبتلا به جذام در حال عبور هستند.
ادامه مطلب
1071 م
تركان مسلمان سپاهيان مسيحي امپراتوري بيزانس را در «جنگ منزيكرت»، در تركيه كنوني، شكست دادند. مسلمانان براي تسخير مجدد سرزمين فلسطين به جنگ ادامه دادند و پيروز شدند. و مدتهاي مديدي بيت المقدس را در اختيار خود داشتند.
1095
در «كلرمون»، واقع در فرانسه، پاپ اورين دوم از مردان در خواست مي كند تا سپاهي عليه تركان مسلمان تشكيل دهند و شهر بيت المقدس (اورشليم) را مجددا تسخير كنند.
آوريل 1096
يك راهب فرانسوي به نام پيتر هرميت « پيتر معتكف » هزاران كشاورز را سازماندهي و فرماندهي كرد كه بعدا به اسم سپاه صليبي مردمي معروف شدند.
اگوست 1096
هنگامي كه پيروان پيتر هرميت كه به اندازه كافي مجهز نبودند، به آسياي صغير رسيدند از سوي تركان مسلمان مورد هجوم قرار مي گيرند. در همان سال، سپاهي از شواليه ها و اشراف بعنوان اولين سپاه منظم صليبي از لوپويي واقع در فرانسه، حركت كردند.
ژوئن 1099
بعد از يك سفر زميني خطرناك كه حدودا سه سال طول كشيد، صليبيان به نواحي اطراف بيت المقدس رسيدند.
ژوئيه 1099
بعد از يك محاصره كوتاه، صليبيان بيت المقدس را تسخير مي كنند. آنها اهالي شهر را قتل عام كردند. آنها مسلمانان و يهوديان را با هم كشتند. يهودياني كه در كنيسه هاي خود پناه گرفته بودند زنده زنده سوزانده شدند.
1119
صليبيان شهرهاي مسيحي نشين جديد در سرزمين مقدس بنا كردند. دو گروه شواليه جديد به نامهاي تمپلار و هاسپتيالرز ، تشكيل داده شد. اين شواليه ها در عين حال راهب نيز بودند. آنها در مقابل حمله مسلمانان، از مهاجران مسيحي كه به سرزمين مقدس مي آمدند، محافظت مي كردند.
1142
مهاجران از مسيحيان در سرزمين مقدس مستقر مي شوند. آنها شروع به ساخت «قصر شواليه ها» در سوريه كردند. انبارهاي زيرزميني اين قصرهاي با شكوه ، ذخيره غذايي و سلاح را براي يك محاصره پنج ساله در خود جاي مي دادند.
49- 1147
دومين گروه صليبيان، به فرماندهي لوئي هفتم، پادشاه فرانسه و كنرادسوم، پادشاه آلمان، براي تسخير بيت المقدس حركت كردند. بعد از شكست در تسخير شهر مسلمان نشين دمشق، دومين جنگ صليبي تمام شد.
1181
جنگجويي مسلمان به نام «صلاح الدين»، پادشاه مصر مي شود. او يك فرمانده نظامي بسيار ورزيده بود كه سپاه اسلام را متحد كرد.
1187
سپاه صلاح الدين نيروهاي صليبي را در «جنگ حطين» در هم كوبيد. قصرها و پايگاههاي صليبي ها يكي پس از ديگري به دست صلاح الدين افتاد. او بيت المقدس را مجددا تسخير كرد.
92- 1189
سومين گروه صليبيان به رهبري فليپ دوم، انگلستان، در مقابل صلاح الدين قرار مي گيرند و جلوي پيشروي او را مي گيرند، اما نمي توانند بيت المقدس را اشغال كنند. يك قرارداد صلح كه در ارصوف در ارض مقدس امضاء شد. تسلط صليبيان را در طول سواحل تضمين كرد. به زائران اجازه داده شد تا از بيت المقدس (اورشليم) ديدن كنند. ريچارد شيردل در راه بازگشت به انگلستان بوسيله دوك لئوپلد، فرمانرواي اتريش، دستگير و زنداني مي شود. لئوپلد در ازاي آزادي او باج هنگفتي طلب مي كند.
1204
سپاهي كه رهسپار چهارمين جنگ صليبي گرديد، هرگز به ارض مقدس نرسيد، و به جاي آن به قسطنطنيه حمله كرد. قسطنطينه پايتخت امپراتوري مسيحي بيزانس بود. صليبيان شهر را غارت كردند و اهالي شهر را از دم تيغ شمشيرها گذراندند.
1212
در اين سال يك پسر بچه چوپان به نام استفهان، در نزديكي «واندوم» در مركز فرانسه، يك سپاه صليبي از بچه ها را به سمت بيت المقدس فرماندهي و راهنمايي كرد. او اعتقاد داشت كه كودكان مي توانند به جاي زور از عشق براي شكست دادن مسلمانان استفاده كنند ودر حدود 30000 كودك از شهر «مارسي» در جنوب فرانسه، عازم بيت المقدس شدند. تعداد زيادي از كودكان در مسير سفر جان دادند و بعضي از آنها به عنوان برده فروخته شدند.
نتيجه جنگ صليبي كودكان يك فاجعه بود.
22-1217
پنجمين سپاه صليبي در تسخير مصر ناكام مي ماند.
29-1228
ششمين سپاه صليبي، به رهبري امپراتور مقدس روم، فردريك دون، دوباره بيت المقدس را به عنوان بخشي از قرار داد موقت صلح با مسلمانان، اشغال مي كند.
50- 1248
هفتمين سپاه صليبي، به رهبري لوئي چهارم (سن لوئي) پادشاه فرانسه، به مصر حمله مي كند. نتيجه اين جنگ صليبي كه طي آن لوئي چهارم اسير مي گردد، فاجعه آميز بود.
1291
مسلمانان شهر عكا، آخرين منطقه تحت نفوذ صليبيان در ارض مقدس، را فتح مي كنند. اين پيروزي به جنگهاي صليبي پايان بخشيد.
صليبيان با طعم زندگي مرفه و آسايش جديدي كه در سرزمين مقدس چشيده بودند از فلسطين به خانه هايشان در اروپا باز مي گشتند.
لوت (عود)
شواليه هايي كه از جنگ هاي صليبي در خاور ميانه باز مي گشتند، ره آوردهاي فراواني را از سرزمينهاي عربي با خود به اروپا آوردند كه يكي از اين ره آوردها ساز عود مي باشد. موسيقي نواخته شده با ساز عود، در دبار پادشاهان قرون وسطي محبوبيت خاصي به دست آورد.
اهنگ هاي عود روي سيمهاي پنج
جفتي سازعود نواخته مي شد.
شكر و ادويه
در اروپاي قرون وسطي، از عسل براي شيرين كردن غذاها و نوشيدنيها استفاده مي كردند. صليبيان نيشكر را به خانه بردند. قند و شكر به عنوان اشياء گرانبها، در گنجينه ها نگهداري شد و فقط در مناسبتهاي مخصوص مورد استفاده قرار مي گرفت. صليبيان همچنين ادويه جاتي مثل فلفل سياه، دانه هاي خشخاش (تخم خشخاش)، سير و همچنين ميوه هاي خشك شده و ليمو را با خود به اروپا بردند. دولت شهر ونيز ، در شمال ايتاليا، در زمينه واردات مواد غذايي جالب توجه و جديد از خاورميانه شكوفايي خاصي پيدا كرده بود.
بهداشت و طرز لباس پوشيدن
صليبيان همچنين روي زندگي ثروتمندان قرون وسطي اثر گذاشتند. در گرماي سرزمين مقدس، صليبيان لباسهاي سبك تر و گشادتر پوشيدند و دمپايي به پا كردند. در آب و هواي داغ خاورميانه سربازان مجبور بودند بيشتر خود را بشويند، كه اين كار با استفاده از صابونها و عطرهاي محلي صورت مي گرفت. هنگامي كه آنها به خانه هاي خودشان در اروپا بازگشتند، عادت حمام كردن را ادامه دادند. آرايش موهاي اروپايي هم از آرايش موهاي مسلمانان تاثير گرفت. اولين گروه صليبيان موهاي خود را كوتاه نگاه مي داشتند تا كلاه خودهاي خود را به راحتي بر سر بگذارند. صليبيان بعدها به پيروي از شرقيان، موي خود را بلند مي كردند و مجعد مي ساختند و آنرا با حنا رنگ مي كردند.
پارچه هاي بسيار زيبا
پارچه هاي زيباي بافته در سرزمين هاي اسلامي، در اروپاي قرون وسطي با استقبال عمومي روبه رو شد. پارچه هاي نخي نرم، مثل چيت و موصلي وتور بافته شده در غزه را، خانمهاي اروپايي بعنوان مقنعه يا روبند ازكلاههاي زيبايشان مي آويختند. حرير گلدار و خوشرنگ دمشقي، پارچه پر طرفدار ديگري بود كه صليبيان از خاورميانه به ارمغان مي بردند. مسلمانان فرشها و قاليچه هاي رنگي مي بافتند كه صليبيان با خود به كشورشان مي بردند.
قاليچه هاي ايراني
بعد از جنگهاي صليبي فرشها و قاليچه هاي ايراني كف اطاقها ورودي مبلهاي خانه هاي قرون وسطي را پوشاند. پيش از آن براي پوشش كف اتاقها از بوريا استفاده مي شد.
آلات موسيقي
بعد از جنگهاي صليبي، ترويدورها، نغمه سرايان دربار از پادشاهان اروپاي قرون وسطي، آوازهاي خود را با نواي ساز عود Iute همراه ساختند. اين ساز داراي پنج رشته سيم بود و از سرزمينهاي اسلامي به اروپا برده شد.
عينك
صنعتگران مسلمان اطلاعاتي را كه درباره اعضاي بدن انسان داشتند، با تخصص شيشه سازان تركيب كردند وانواع عدسي هاي طبي را براي عينك ساختند. صليبيان از اين تخصص براي ساخت عدسي استفاده كردند و در اوايل قرن چهاردهم، عينكهاي مطالعه با عدسي هاي محدب در يك كارخانه در ونيز ساخته شد.
سفر به بيت المقدس
نخستين گروه از جنگجويان صليبي از راه خشكي به فلسطين سفر كردند. آنها از مجارستان عبور كرده و مستقيم از ميان قسطنطنيه گذشتند و بعد به ارض مقدس (سرزمين فلسطين ) پا گذاشتند. كشتيهاي آنها استحكام لازم را نداشت و قادر به سفر دريايي نبودند. اما بعدا جنگجويان صليبي از راه دريا و از طريق مديترانه به بيت المقدس سفر كردند.
سفر جنگجويان صليبي
سفر به سرزمين مقدس، چه از راه دريا چه از راه خشكي
، طولاني و مخاطره آميز بود. اولين گروه
از جنگجويان صليبي بعد از 3
سال به بيت المقدس رسيدند.
علوم اسلامي
صليبيان علوم اسلامي را در شمال اروپا منتشر ساختند علوم جديدي را كه صليبيان با خود از شرق به اروپا بردند همه چيز را از دريانوردي و فيزيك نور گرفته تا حسابداري و معماري، دستخوش تغيير ساخت. براي مثال، روش شمارش از 0 تا 9 (سيستم دهدهي) كه مسلمانان آنرا از هنديان فرا گرفته بودند، در نتيجه جنگهاي صليبي به اروپا راه يافت . بطور وسيعي مورد استفاده قرار گرفت.
جذام
نتايج جنگهاي صليبي هميشه پر سود نبود. بيماريهايي مانند جذام، مرضي كه روي پوست و اعصاب بيمار اثر نامطلوب مي گذارد، به علت جنگ و عدم رعايت بهداشت شيوع پيدا كرد. اين بيماري شكل ظاهري بيمار را تغيير مي داد و افراد جذامي در جوامع قرون وسطي از جامعه طرد مي شدند. جذاميان فقط مجاز بودند در «جذامي خانه ها» كه در خارج از ديوارهاي شهرها قرار داشتند، سكونت كنند. هنگاميكه افراد جذامي مي خواستند از يك «جذامي خانه» به «جذامي خانه» ديگري بروند، مجبور بودند كه با خود زنگ هايي را حمل كنند و مرتب آن را به صدا در آوردند تا بدينوسيله به ديگران اعلام خطر كنند كه افراد مبتلا به جذام در حال عبور هستند.
ادامه مطلب